Wystawa znajduje się w dwóch salach ekspozycyjnych i prezentuje światowej klasy naczynia przyprawowe, głównie solniczki. Obiekty pochodzą z najlepszych warsztatów złotniczych i wytwórni porcelany, obejmują przykłady sztuki złotniczej, ceramiki, szkła oraz innych materiałów takich jak kości, kamienie, masa perłowa.

Z liczącej niemal tysiąc obiektów kolekcji na wystawach zaprezentowanych jest 330. Solniczki pochodzą z różnych kontynentów i krajów, prezentując style od gotyku przez barok, klasycyzm, secesję po art deco. Kolekcja zaliczana jest do najcenniejszych na świecie.

Nazywana w przeszłości „Izbą Grodzką”, najbardziej reprezentacyjna komnata Zamku Żupnego, o sklepieniu żebrowym wspartym na jednym filarze. Powstała w 2 poł. XIV w., przekształcana w XVII w. i odbudowana po drugiej wojnie światowej. Kazimierz Wielki doceniając znaczenie Żup Krakowskich wprowadził zwyczaj corocznych wizyt w zamku. Na ścianach sali gotyckiej znajdują się wizerunki żupników, administratorów i urzędników związanych z przedsiębiorstwem solnym. Na jednym z nich przedstawiony został Sebastian Lubomirski,. W 1581 r. otrzymał on od króla Stefana Batorego urząd żupnika krakowskiego. Był właścicielem wsi Lenica i Siercza w okolicach Wieliczki, gdzie wybudował prywatne szyby solne. Jako administrator żup znany był z rabunkowej gospodarki w żupach, co doprowadziło do dewastacji złóż i urządzeń kopalnianych oraz wystąpień niezadowolonych górników.

Kolejny obraz prezentuje Jana Godfryda Borlacha, geometrę i reformatora żup krakowskich w latach 1718-1750. Jako administrator wprowadził wiele korzystnych zmian przydatnych w funkcjonowaniu kopalni.

Na pozostałych płótnach przedstawiono innych urzędników salinarnych: Stanisława Łętowskiego, Wojciecha Kluszewskiego oraz Józefa Russegera.

Ten ważący półtorej tony sejf, został zakupiony przez Żupę w roku 1910, aż do lat 70. służył do przechowywania dokumentów księgowych. Lwowski producent uwiecznił swą nazwę: „C. K. Uprzywilejowana pierwsza krajowa Fabryka Kas Ogniotrwałych W. Kosiba & W. Chudzikowski Lwów”.  To z pewnością najcięższy i największy eksponat w Zamku. Jeden z nielicznych zachowanych z jego oryginalnego wyposażenia.

W oryginalnych zamkowych piwnicach znajduje się wystawa poświęcająca wiele uwagi produkcji soli. Można prześledzić jej rozwój od neolitu, aż po wieki średnie, podziwiając przy tym m.in. jedyny w Polsce puchar warzelniczy kultury łużyckiej z epoki brązu. Rejon Wieliczki zaliczany jest do najstarszych w Europie miejsc pozyskiwania soli.

Ekspozycja zabiera w podróż w głąb starożytnego świata duchowości pokazując różne formy pochówków, np. bardzo realistyczną rekonstrukcję grobu szkieletowego kultury łużyckiej.

W budynku północnym Zamku, można oglądać unikatowe polichromie. Malowidła ukryte przez stulecia pod warstwami tynku, pochodzą z okresów: od XVI wieku, aż po początek XX wieku i zdobią pięć reprezentacyjnych sal dawnej siedziby zarządu Żup Krakowskich. Wśród dekoracji znajdują się motywy roślinne, bukiety kwiatów w wazonach, iluzjonistyczne elementy architektoniczne, pejzaże oraz orientalne detale. Szczególnie cenne jest przedstawienie fragmentu herbu dynastii Wazów, który potwierdza królewski status tego miejsca. Zwiedzający mają niepowtarzalną okazję zobaczyć wnętrza, które przez pełniły funkcje apartamentów wyższych rangą urzędników Żup Krakowskich.