o muzeum
solniczki

Solniczka szklana Louisa Comforta Tiffany’ego, Nowy

solniczka-szklana-louisa-comforta-tiffanyego-nowy-jork-1902Secesyjne naczynie w formie miseczki z pofalowanym nieregularnie kołnierzem jest bardzo delikatnym i kruchym przedmiotem. Zostało wykonane ręcznie ze szkła wydmuchiwanego na żelaznym pręcie, tak zwanym przylepiaku. Na spodzie solniczki pozostał widoczny po odciętym przylepiaku zeszlifowany znak w formie gwiazdy. Obok widnieją znaki „L. C. T.” wskazujące twórcę.
Solniczka powstała około 1902 roku w nowojorskiej wytwórni znanego kreatora sztuk użytkowych Louisa Comforta Tiffany’ego, który opatentował w roku 1894 specjalny rodzaj szkła iryzującego — favrile. Właśnie takie delikatne i luksusowe szkła o pięknym, metalicznym blasku zapewniły jego firmie światową sławę na przełomie XIX i XX wieku. Uhonorowane nagrodą w 1900 roku na Wystawie Światowej w Paryżu zyskały ogromną popularność. Jeszcze w tym samym roku wazony z favrile glass znalazły się w kolekcjach czterdziestu trzech z największych muzeów świata.
Efektowność tego cennego i bardzo rzadkiego w polskich zbiorach szkła secesyjnego ukazuje wielicka solniczka, która w pełnym oświetleniu jest niemal przezroczysta, a jednocześnie błyszczy metalicznie. Jej ścianki są tak cienkie, że obiekt może zostać przesunięty nawet niewielkim podmuchem wiatru. Jeden z prywatnych kolekcjonerów utracił podobny przedmiot, który został strącony ze stołu przez firankę podniesioną powiewem z lekko uchylonego okna!

Trzeba pamiętać, że wielicka solniczka ma zaledwie 2,5 cm wysokości przy średnicy 7 cm. Ten drobiazg przenosi nas w świat zbytkownych, wyrafinowanie urządzanych willi i salonów belle époque. Na przełomie XIX i XX wieku wnętrza projektowano spójnie wraz z wyposażeniem w jednolitym stylu secesji, rozpoczynając od witraży w oknach aż po suknie pani domu.

Autor: Louis Comfort Tiffany – Tiffany Studios w Nowym Jorku
Czas powstania: ok. 1902
Miejsce powstania: Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Wymiarywysokość: 2,5 cm, średnica: 7 cm
Oznaczenie autorskie: L. C. T.
Technika: dmuchanie, szlifowanie
Materiał: szkło iryzujące

This entry was posted in o muzeum, Obiekt tygodnia. Bookmark the permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
F