aktualności

Nowa wystawa solniczek

Stale rozszerzana muzealna kolekcja solniczek, ma drugą salę ekspozycji. Znalazły się tam tylko najcenniejsze i najbardziej szlachetne obiekty reprezentujące style od gotyku po secesję.

Nowa wystawa prezentuje światowej klasy naczynia przyprawowe, głównie solniczki, powstałe od ok. 1500 roku do początku XX wieku. Wybrano najznakomitsze i najciekawsze zabytki z wyjątkowej kolekcji Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka, która obejmuje blisko 1000 obiektów i należy do najcenniejszych tego typu zbiorów na świecie.

Solniczki zaskakują niezwykłymi formami i różną wielkością, mienią się wspaniałymi barwami i materiałem, są ze złota, srebra, kamieni ozdobnych, najcenniejszej porcelany i szkła, tak delikatnego, że może je przesunąć lekki podmuch wiatru.

Prawdziwym rarytasem jest gotycka solniczka w kształcie kielicha datowana na około 1500 rok. Jest najstarszą solniczką, a zarazem jednym z najcenniejszych eksponatów w muzealnej kolekcji. Wykonana została z agatu – drogiego kamienia ozdobnego. Dekoracyjne, barwne i półprzezroczyste pasy, widoczne w strukturze kamienia, zostały doskonale wyeksponowane w kształcie naczynia, które było przeznaczone na równi do podawania soli i do podziwiania.

Wyróżnia się unikatowa para srebrnych solniczek zdobionych scenami z polowania. Powstały w Augsburgu w latach 1590-94. W XIX wieku wchodziły w skład kolekcji barona Meyera de Rothschilda w jego posiadłości w Mentmore. Wyróżnia się unikatowa para srebrnych solniczek zdobionych scenami z polowania.

Wśród prezentowanych przedmiotów jest pierwsza solniczka całkowicie wykonana ze złota z monogramem E umieszczonym pod koroną. Wiązany jest on z osobą księcia Ernesta II Sachsen-Coburg-Gotha (1818-1893), starszego brata Alberta, męża królowej brytyjskiej Wiktorii.

W tak dostojnym gronie znalazły też miejsce piękne i zaliczane do luksusowych wyrobów solniczki amerykańskiej firmy Tiffany. Wykonane ze szkła iryzowanego o pięknym, metalicznym blasku są tak lekkie i delikatne, że wydaje się iż może je przesunąć lekki podmuch wiatru.

Imponujący rokokowy, porcelanowy serwis przyprawowy, został wykonany w manufakturze w Höchst około 1760 roku, należy do największych, znanych tego rodzaju (60 x 57 cm). To ewenement i unikat w polskich zbiorach. Wyróżniający się doskonałym stanem zachowania, komplet składa się z wysokiej dekoracji środka stołu oraz czterech wolno stojących figurek z pojemnikami na przyprawy, alegorii czterech pór roku.

Zachwycający drugi okazały, rokokowy serwis przyprawowy został wykonany ze srebra w latach 1773-75 w Augsburgu. Składa się z karafek na ocet i oliwę, pojemników na sól i przyprawy sypkie oraz specjalnych uchwytów na cytryny. W Baroku te owoce uważano za wykwintne i służyły do doprawiana posiłków. Niezmierną rzadkością jest zachowanie się w dobrym stanie szklanych karafek.

Urodę prezentowanych na wystawie solniczek eksponuje i podkreśla aranżacja wnętrza, które wyciemniono by punktowym światłem wydobyć ich piękno i niezwykłe detale. Wyjątkowy nastrój służy kontemplacji nad solą i solniczką, których losy splecione są przecież od wieków. Służą temu opisy, które przekazują wiele interesujących faktów.

 

This entry was posted in aktualności, wystawy. Bookmark the permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
F