aktualności
Muzeum Żup krakowskich Wieliczka, kopalnia soli (8)

Muzeum dla UNESCO

Czyli kulisy wpisania kopalni wielickiej na światową listę dziedzictwa UNESCO.

Zdjęcie nominacyjne. Kierat węgierski, komora Kraj.

Zdjęcie nominacyjne. Kierat węgierski, komora Kraj.

W przeszłości gdy kopalnia była jedynie zakładem przemysłowym, produkującym cenną sól nikomu nie przyszłoby chyba do głowy, że kiedyś przestanie ją wydobywać i stanie się zabytkiem światowej klasy, uznanym przez międzynarodowe gremium. Długotrwała i żmudna praca muzealników nad ochroną, konserwacją i przechowywaniem cennych zbiorów techniki górniczej znacząco wpłynęła na zmianę myślenia o tym ważnym dla naszej kultury miejscu, które z zakładu produkcyjnego powoli przekształciło się w obiekt muzealno-turystyczny.

Niemała w tym rola pracowników Muzeum Żup Krakowskich, czynnie uczestniczących w pracach nad przygotowaniem dokumentacji do wpisu kopalni w dniu 8 września 1978 r. na pierwszą Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO . Należy zaznaczyć, że kopalnia znalazła się na liście w elitarnym gronie 12 obiektów, które eksperci z różnych krajów uznali za najbardziej wartościowe i cenne, godne miana zabytków światowej klasy. Warto przypomnieć okoliczności tego doniosłego wówczas faktu. Wpisanie kopalni na listę UNESCO było możliwe dzięki staraniom ówczesnego Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz dlatego, że sprawnie i szybko zebrano potrzebne materiały, ustalając przy okazji kryteria oceny obiektów górniczych pod kątem ich zabytkowości i znaczenia dla światowego dziedzictwa. Bez tych ważnych działań tak wczesny wpis byłby nieosiągalny.

prof. Antoni Jodłowski

prof. Antoni Jodłowski

Wielicką dokumentację dla komitetu UNESCO przygotowywali pod kierunkiem prof. dra hab. Antoniego Jodłowskiego – wówczas wicedyrektora Muzeum Żup Krakowskich, pracownicy muzeum i kopalni. Cenna teczka ze wszystkimi dokumentami odnośnie wpisu jest w posiadaniu Muzeum po dziś dzień i stanowi właściwie jedyne materialne świadectwo naszej obecności w gronie najważniejszych zabytków świata. Jak mówi prof. dr hab. Antoni Jodłowski : ,,Do dziś nie mogę odżałować, że Wieliczka nie ma okazałego certyfikatu jakim honorowano wszystkie obiekty i miejsca, wpisywane na listę UNESCO. Mamy tylko tę niefektowną i skromną teczkę. To wszystko czym dysponujemy na potwierdzenie przynależności kopalni do światowego dziedzictwa kulturowego.” Lecz ta mała teczka jest świadectwem wielkich rzeczy – zwłaszcza dużego zaangażowania i pasji w pracy nad tak ważnym przedsięwzięciem, którego efekty będą procentować długofalowo jeszcze wiele lat – wpisując Wieliczkę z jej największym skarbem w najcenniejsze dziedzictwo kulturowe ludzkości.

 

Małgorzata Piera

This entry was posted in aktualności. Bookmark the permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
F