stałe
kolejka

Komora Maria Teresa II

Mechanizacja robót górniczych.

W latach siedemdziesiątych XIX w. rozpoczęto urabianie soli metodami mechanicznymi. Pierwsze próby użycia prochu w kopalni podjęto już w 1743 r., a otwory strzałowe wykuwano dłutem i młotem. Pod koniec XIX stulecia wprowadzono wiertarki o napędzie ręcznym, a od 1914 r. uruchamiane sprężonym powietrzem. W okresie międzywojennym prace wykonywano przy pomocy pneumatycznych wrębówek. Postępująca wówczas elektryfikacja kopalni umożliwiała zastosowanie wiertarek elektrycznych.
Ekspozycję uzupełniają dwa urządzenia do transportu pochylnianego. Starsze, z XVIII w. to krzyż ręczny z drewnianym wózkiem szynowym ułatwiające wyciąganie urobku z trudno dostępnych miejsc i młodsze, tzw. prams używany do opuszczania soli ze stromych wyrobisk na główny poziom transportowy.

Turystyka w kopalni wielickiej .

Z lewej strony komory wyraziście wyodrębnia się rzeźba Fryderyka Chopina autorstwa prof. Bronisława Chromego. Pomnik ustawiono na postumencie z soli, na którym wygrawerowana jest data 24 lipca 1829 r. – dzień w którym Chopin zwiedzał kopalnię. Monument jest częścią ekspozycji poświęconej wybitnym osobistościom zwiedzającym wielickie podziemia. Pierwsi turyści pojawili się już od XV w. Rozpoznawalne wizerunki ks. Stanisława Staszica, Johanna Wolfganga von Goethe, Fryderyka Chopina i ks. kardynała Karola Wojtyły wprowadzają do galerii osób, których wizyty w kopalni zostały potwierdzone w dokumentach, a od 1774 r. we wprowadzonych przez Austriaków księgach zwiedzających.
W ciągu chronologicznym ukazani są wizytujący kopalnię władcy Polski oraz królowie i cesarze państw ościennych. W kolejnej grupie – uczonych i poetów – znaleźli się m.in.: Joachim Wadian, humanista szwajcarski, autor pierwszego w literaturze europejskiej opisu kopalni w Wieliczce i Bochni z 1522 r., Jędrzej Śniadecki, Alexander von Humboldt czy Dymitr Mendelejew.
Ekspozycję dopełniają widoki fragmentów XIX w. trasy turystycznej, gabloty z najstarszymi przewodnikami i księgami zwiedzających. Uwagę zwracają stojące nieopodal wagoniki kolejki konnej, przewożącej ówczesnych turystów po części kopalni.

Rezerwat górniczy

Wyrobisko stanowi rezerwat górniczy ukazujący trzy sposoby urabiania złoża w kopalni wielickiej. Gładkie ściany ze śladami pracy ręcznej przy użyciu kilofków są efektem prowadzonych prac przygotowawczych (tzw. szramowanie), poprzedzających użycie materiału wybuchowego. Regularne płaszczyzny po wyciętych dużych blokach powstały w wyniku stosowania techniki strzelania z wrębem mechanicznym. Natomiast duże postrzępione płaszczyzny świadczą o kruszeniu skał wyłącznie materiałem wybuchowym.
W szczytowej części wysokiej komory widoczne są „okna” szybiku i chodnika, którymi prowadząc prace poszukiwawcze natrafiono na górną strefę rozległej bryły soli zielonej. Wysokość komory wynosi 24 m, a jej objętość 11 700 m3.

This entry was posted in stałe. Bookmark the permalink. Both comments and trackbacks are currently closed.
  • zobacz film
  • Info praktyczne
    godziny otwarcia

    zamek 9:00 - 20:00 (w poniedziałki nieczynne)

    kopalnia 7.30 - 19:30

    ceny biletów

    zamek 5/8 PLN

    kopalnia 39/55 PLN

    informacja

    12 278 58 49

  • Kalendarium
  • Czerwiec  2017
    PWŚCPSN
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930 
F